Op 25 november gingen de kleuters van de tweede en derde kleuterklas op uistap naar het speelgoedmuseum te Mechelen. Na een heus hindernissenparcours te voet bereikten we de bus.
De kleutertjes werden van een comfortabel plaatsje voorzien en veilig ingesnoerd naast hun vriendje.
Na geen noemenswaardige ochtendfiles bereikten we het museum ruim op tijd.
De verbijstering bij de juffen was groot toen we te horen kregen dat we geen kiekjes mochten maken in het museum.
Niettemin zorgde de organisatie ter plaatse voor een aangepaste speelruimte zodat onze kleutertjes eerst wat stoom konden afblazen na de toch wel lange rit.
De oogjes twinkelden bij het zien van al dat mooie speelgoed dat volledig tot hun beschikking stond, alles kon en alles mocht, zolang het nadien netjes opgeruimd werd voor de volgende groep.
Daar kon de juf wel mooie kiekjes maken.
Een half uurtje later ving het eerste gedeelte van het museumbezoek op het gelijkvloers aan.
Elke juf met haar eigen groepje ging op zoek naar leuke wetenswaardigheden over het speelgoed van vroeger en nu.
Een prachtige poppententoonstelling met als apotheose “de Barbi’s”,poppenhuizen in alle formaten, …teveel om hier allemaal op te sommen.
Gelukkig is het speelgoed van vandaag grotendeels uit plastiek gemaakt, want vroeger was alles zo broos en breekbaar.
Ook de juffen haalden hun hartje op bij het zien van zoveel nostalgie.
We konden ook speelgoed uit andere en verre landen aanschouwen.
Bij het speelgoed uit Afrika zijn we even gaan zitten, toen werd het ook even stil bij het zien van het begeleidende fotomateriaal. Het besef dat niet alle kindjes zoveel speelgoed als wij hebben drong echt wel door. Daar zijn ook geen speelgoedwinkels in de wijde omtrek.
De kindjes werden er bewust van gemaakt dat ook die kinderen nood aan spelen hebben en dat ze daardoor heel vindingrijk zijn.
Zo recycleren ze alles wat ze onderweg vinden zoals blikjes, plastiek, hout en dergelijke, en daar maken ze samen speeltuigjes van.
Later dit schooljaar zullen we daar dieper op ingaan.
Het werd al gauw tijd om de hongerige maagjes te spijzen en van een drankje te voorzien.
Onze plaatsen waren gereserveerd op uur en tijd en de kleutertjes mochten zelf hun drankje kiezen en ophalen, die kleine sloebers worden al groot en zelfstandig. Ook het opruimen achteraf verliep vlot en beheerst.
Nadien op naar het tweede verdiep, daar vormden we een trein met een locomotief vooraan en een wagon die achteraan werd aangekoppeld.( juffen genieten ook van de nodige inleeffantasie) We volgden de sporen op de grond en alzo doorkruisten we het museum met zicht op alle miniatuurtreintjes ,dorpjes en stationnetjes.
Sommigen onder ons mochten onderweg knopjes bedienen om de treintjes ( lichtjes) in gang te steken.
Ook soldaatjes, cowboys en indianen,lego- en duplofiguren, alsook playmobile taferelen doorkruisten ons pad.
Teveel om hier allemaal op te sommen , alles werd natuurlijk van de nodige commentaar voorzien.
De kleuters hun bewondering voor modelbouw werd ook niet onder stoelen of banken geschoven. Dus papa’s, misschien voelen jullie zich geroepen om aan de Sint een doos modelbouw te vragen, het vliegveld met de vliegtuigen had in ieder geval veel bijval !!!
Leuk om de gure winteravonden door te komen en om bewonderende blikken van je kleuter te oogsten.
Nadien kwamen we ( K2) op een heel bijzonder plekje, een beetje verborgen achter een donker fluwelen gordijn..
Daar werd eerst een schilderij van Pieter Breughel waargenomen, namelijk over de oude “kinderspelen”.
De kinderen herkenden reeds enkele spelen aangezien ze werden voorbereid en behandeld in de klas.
En toen….zorgde de juf pas voor een verrassing…ze stapte warempel het schilderij binnen met de verbijsterde kleutertjes in haar kielzog.
Hilariteit en ongeloof alom !!!
Eens het schilderij binnen gingen de kleuters uitbundig op zoek naar herkenbare vormen van spelen en oud speelgoed, zoals tollen, knikkers, bikkels, hoepels,kegelspel, ijsschaatsen…
En dan…werd het tijd om weer naar het heden te reizen, tot oprechte spijt van Brent die zijn 3 nieuwe vriendjes moest achterlaten (3levensechte poppen).
“Juf, ze willen ook zo graag mee met ons…, ze hebben het mij verteld…”.
Helaas was Pieter Breughel niet akkoord en ook ik heb stoeltjes tekort in de klas, dus na afscheid genomen te hebben zetten we onze ontdekkingstocht door het museum verder.
Het berendorp en de knuffels oud en nieuw passeerden de revue, alsook trek- en duwspeelgoed, de kermis met al zijn draaiende en tollende miniatuur molentjes en het circus met zijn figuurtjes en handpoppen, een oud klasje…
En toen zat het bezoek erop.
Allen verzamelen, jasjes dichtknopen en rugzakjes mee, alweer kleutertjes tellen en nog een laatste groepsfoto bij het verlaten van het museum.
De bus stond pal voor het museum, wat een luxe. Opstappen en wegwezen.
De plaatsen werden vlug ingenomen en na het vertrek van de bus kwam er een serene maar tevreden rust . Sommige kleutertjes kwamen al gauw aan in dromenland. Anderen genoten van het steeds voorbijglijdende landschap.
Bedankt lieve ouders om deze uitstap mogelijk te maken!
Door een minieme bijdrage hebben de kinderen een onvergetelijke leerzame dag samen doorgebracht. Nieuwe ervaringen en impressies kunnen delen.
De tekeningen en verhalen achteraf logen er niet om.
We hopen alzo dat jullie een idee krijgen van wat er die dag allemaal te beleven viel en we kijken reeds uit naar onze volgende klasoverschrijdende uitstap.
Voor een foto impressie van onze uitstap klik hier
Juf Sandra, Juf Huguette en de kindjes
28/11/2011